کودک غزه

عزیزم بی پناه ای کودک غزه
اگر هر شب ز بیم وحشت دشمن به خواب خوش نمی رفتی
در این ظلمت سرای بی کسی امشب
به آرامش بمان بیدار
شادی کن ز قعر دل به زیر چادر وحشت
به رو یا داخل ویرانی جا مانده از ظرف لبالب عقده صهیون
بگیرد انتقامی سخت به صادق وعده ای درشب
پهپاد و ، سر سنگین موشکهای رعد افشان ایرانی
از این کودک کش اسرائیل وحشی قاتل و جانی
به زیر بمب و موشک ، تانک و توپخانه
شدند این بچه های بی گناه در دامن مادر
شقایق گونه با ترکش پرانیهای قوم خود پرستِ پستِ دیوانه
به زور و جبر کنند آواره انسانهای مظلوم را زکاشانه
کُشند نسلی گرانمایه
که تا شاید شود راضی دل خونخوار صهیونیسم بی پایه
تمام خانه های شهر به فرمان و به بمب و موشک شیطان اعظم تل و ویران است
و درمانی به مجروحان و بیماران میسر نیست
به هر سو درد و رنج فواره میپاشد
شکمها خالی از نان و چروکهایش به هم خفته
پریده رنگ از چهره
به رگها خون نمی‌گردد
بدن‌ها زخمی و کوفته
غذا کمیاب و نایاب است
نمیبارد از ابر آسمان غزه حتی قطره ای باران
ولیکن آن فضا همواره پر رعد است و بارانی
و توپ و موشک و خمپاره و بمب بر سر هر کودک و مادر به جِد جاری
اگر چه قطره باران ، حیات آرد به جمع ما
ولی باران غزه داغ و جانگیر و ، جگر سوز و بلاخیز است
وچتری بر نجات کودک و زن سایه گستر نیست
در آنجا کودکان بی پناه و بانوان در اضطربی تلخ ، ترسانند
و از بیم نفوذ وحشی خمپاره های داغ به چادرهای پر وصله ، پریشانند
اگر چه محور عزت مقاوم هست با همت وَ حمله وَ هجوم سختِ فوج اعظم انصار و حزب الله به دشمن ضربه ای کوبنده و کاریست
ولی در سینه های رهبران مسلم و اعراب نفس محبوس و زندانیست
نمی گردد به لبهاشان سخن جاری به امداد ستم‌دیده
نمی چرخد قدم‌ها شان به جد بر امتداد یاری مظلوم
ز ترس جامانده اند از دادخواه و کودک محروم
شود آیا که دلها را به بحر پاک آزادی بیندازیم و انسانیت آدم ز بندخود پسندیها رها سازیم
قاسم لبیکی ساعت دو بامداد یکشنبه ۱۴۰۳٫۰۱٫۲۶ تهران