گریزان موج خوشبختی ، روان در بحر شاداب و نشاط انگیز و شیرین جهان ما ، چقدر زیباستهمه دنبال آن هر سو شتاباناز نگاه ، و دیدگاه و ذهن و فکرخویش ، به تعریف گرانباری از این گوهرنشان تاج شکوهمند می‌رسند گاهی یکی گوید که خوشبختی ، شناور داخل رود سراسر موج ثروت ، بادبانش باز ، وَ در عرشه نگاه ها سوی شادکامی...

به دستانش بلند بر آسمان ، یک کودکی ، در حال زاری بودبرای قطره آبی ، لب عطشان او ، مشتاق یاری بودچه پایکوبان و خندانند ، از این فتح و ظفر دشمنگمانم تیر آنان ، بر گلوی کودکی مظلوم ، کاری بود به پرواز آمدند مردان ، فقط یک مردبیماری ، به بستر ماندتمام آن اسیران را به انفاس خوشش ، در غمگساری بودتن بی سر ...

اگر بر دشت تشنه‌ میرسد بارانِ رحمت از دل ابر سیاه و خسته ، می‌باردو دشت ، شاداب و عطرآگین و سرزنده ، حیاتی مهربان دارداگر پروانه ، در ظلمت سرای زندگی یابد فروزان شمع کم سوییبه گِردَش در طوافی عاشقانه بال و پر سوزان اگر یک قاصدک حیران و سرگردان ز بیم باد وحشتناک ، یا طوفانبه کنج ریشه سروی بلند قامت پ...

به شبی که ستاره شد عیان ، تو حدیث عشق ز رخش بخوانروی خط پیشانی شبان ، جلوه ی شباهنگ آسمانرخ او چو ماه ده است و چهار ، چه درخششی کند آن نگاربه درون ظلمت بس گران ، چه تلألویی کند آن چمان هر کرشمه اش کرده جان فشان ، نوجوان و پیر ، کودک و جوانپشت ابر نگاه ، رخ نموده نهان ، در نسیم شبی جلوه کرده عیانگفت...

به آبشاران زیبا کز دل سخت و سیاه صخره ریزانند و بر پیشانی داغ و تب آلود بلوط و ارژن و گلشن نسیمی دلربا دارندبه زنبور سخاوتمند که در شهریور خشکی به عمق گرمی سوزان دشت بی کرم ، دنبال رنگین سفره ای کمیاب ، به زیر آب راه برکه ای کم جان می یابد ، کَرت خُرم و سبزی در آن زیبا گل شبدر کند او را به عشق مهمان...

دود غلیظ پر شده بر ریه های پاک شهرتیره گی زمان سرد ، نکرد به روشنی گذرنهان ز دید خلق شده دره و کوه و رود و دشترنگ فضای شهرمان روز بروز سیاه تر به دست خود پسندمان بسته شده راه نفساز آشیان دوستی کبوترم کشیده پربه سوگ پاکی هوا بر تن شهر رخت سیاهجلوه نموده است رها ، رفته فنا شکوه و فرعافیت و سلامتی شده ...

در ظهر تب آلوده خورشید هوایتماندم به خنک سایه تکبیر رسایت در قامت موزون اذان سر شوقتمشتاق به سینوس نوای خوش نایتبا وزن قرائت به رکوع و به سجودیبر اوج روان است زسر خاک نوایت عطر رخ سجاده و شادابی تسبیحشد سرمه چشم دل من خاک دو پایتدر گشت و گذاری دل شوریده و مستمشد غرق به دریای پر از موج دعایت شامل شده...

کودک غزه عزیزم بی پناه ای کودک غزهاگر هر شب ز بیم وحشت دشمن به خواب خوش نمی رفتیدر این ظلمت سرای بی کسی امشببه آرامش بمان بیدارشادی کن ز قعر دل به زیر چادر وحشتبه رو یا داخل ویرانی جا مانده از ظرف لبالب عقده صهیونبگیرد انتقامی سخت به صادق وعده ای درشبپهپاد و ، سر سنگین موشکهای رعد افشان ایرانیاز این...

سیاه ابر خروشیده بر تشنگیهای دشت و دمنببارد باران،نپرسد که این خار باشد وآن یاسمنمساوات در حوزه بارشش دائما ً بر قرارببخشد ز آب حیاتش فراوان به هر انجمن اگر آبر باران سیاه است و دلگیر و زشتبه بخشش و ایثار او، می‌شویم آن صنم را شمنحیات جهان را خداوند به باران نمود استواربه ما هدیه کرد سبزی جنگل و کوه...

باد ، آرام و رهامیزند بوسه گرم بر لب و گونه سبزینه ، بیدبه سر انگشت لطیف می نوازد به محبت و صفاشاخه های شاد و سردمی‌خزد از لابلای برگهامیزند شیرجه ، ز اوج شاخساربر سر آب نشاطبر رخ برکه فرتوت و پر از ماهی دایم نگران جای پایش پر از ، لرزش ماهواره اموج روان که دل انگیز و صفا بخش به یاد هست ، هر آن می و...

ما به ایران ، سزاوارترینِ بهترینهای جهانیمما سزاوار گلستانِ بنفشه ، عطر یاس و ارغوانیمهمه گاه عشق بورزیم به همنوع ز ته دل به هر جاما سزاوارترینیم به نسیم و چمن و بلبل زیباآسمان صاف دل هنگام شب غرق است در نور ستارهبه رکوع ایم خدا را ، چو صنوبر به هر موج و اشارهکهَ خدا خالق زیبا ترین و بهترین است ز هر...

شور شیرینی داشت سبزی گندمزاردر دل سبز و لطیفش به بهاردیده بودم موج رامی خرامید به شکوه در دل دشت و دمن چو عروسی شادان رقص او را به چمنبوسه سردش را برلب ساحلهاچک آبدارش را به رخ سخت و صبور صخره که نشانَد در دل وحشت طوفان راموج گندم زیباست موج آدم غمناکموچ آرام نوازش میکند روح و روانسهمگین موج به تباه...

روح پاک موسیروز تاسوعا که دسته در غم و اندوه بودنرم نرمک وارد هیئت شد و غم خوانی اش دلها ربودغرق ماتم نامه شاه شهیدان ، حزن و اندوه شد فراوانناله ها از سینه جاری ، اشکها بر گونه غلطانزنگ خورد در جیب گوشی ، گفت با صد آه و آخجاده نیم ور ، خمین گشته تصادف شاخ به شاخزخم داریم به تن اما ، هیچکس آسیبی ندی...